എത്ര നാള്‍ കത്തും ഈ തീപ്പൊരി?

 
 
 
 
‘ദി ടെലിഗ്രാഫ്’ സയന്‍സ് എഡിറ്റര്‍ ടി.വി ജയന്‍ എഴുതുന്നു
 
 
അഴിമതി എന്ന ഒറ്റവിഷയത്തില്‍ മാത്രം ഒരു പാര്‍ട്ടിക്ക് അടയിരിക്കാനാവുമോ? ഇന്ത്യന്‍ ജനാധിപത്യത്തെ കര്‍ന്നു തിന്നുന്ന ജീര്‍ണ്ണതയായി എണ്ണാറുള്ള രാഷ്ട്രീയ-ബിസിനസ് കൂട്ടുകെട്ടുകള്‍ക്കപ്പുറത്തേക്ക് പുതിയ രാഷ്ട്രീയത്തെ വിന്യസിക്കാന്‍ ഇവര്‍ക്ക് കഴിയുമോ? തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളളെ പണവും പേശീബലവും കൊണ്ട് നേരിടുന്ന പരമ്പരാഗത രാഷ്ട്രീയകക്ഷികളെ മറികടക്കാന്‍ കേജ് രിവാളിനും കൂട്ടര്‍ക്കും കഴിയുമോ? അഴിമതി നിര്‍മാര്‍ജനമെന്ന മഹത്തായ സ്വപ്നം യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാക്കുന്നതിനുള്ള പോരാട്ടങ്ങള്‍ എന്തുവിലകൊടുത്തും തുടരാനുള്ള സ്റ്റാമിന ഈ കക്ഷികള്‍ക്കുണ്ടോ- ടി.വി ജയന്‍ എഴുതുന്നു

 

 

രാഷ്ട്രീയമായോ അല്ലാതെയോ പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു പാരമ്പര്യവും അവകാശപ്പെടാനില്ലാത്ത അരവിന്ദ് കേജ് രിവാള്‍ എന്ന വ്യക്തിക്ക് കുറെ മാസങ്ങളായി പത്ര, ദൃശ്യ മാധ്യമങ്ങളില്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കാന്‍ ഇടം നേടിക്കൊടുത്തത് അദ്ദേഹം ഉയര്‍ത്തിയ പല പ്രശ്നങ്ങളും മധ്യവര്‍ഗ സമൂഹത്തെ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ളതായിരുന്നു എന്നുള്ളതു കൊണ്ടാണ്.

 
 

പോര്‍മുഖങ്ങള്‍
പലരും കേജ് രിവാളിനെ പറ്റി ആദ്യം അറിയുന്നത് അണ്ണാ ഹസാരെ നയിച്ച ലോക്പാല്‍ സമരത്തിലെ പ്രമുഖ നേതാക്കളില്‍ ഒരാളായാണ്. എന്നാല്‍, അതിനു മുമ്പും അദ്ദേഹം പല സമരങ്ങളും ഒറ്റയാനായി നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതില്‍ പ്രധാനമായത് ലോക ബാങ്ക് സഹായത്തോടെയുള്ള ഡല്‍ഹിയിലെ സ്വകാര്യ ജലവിതരണ പദ്ധതിക്കെതിരെ കേജ്രി വാള്‍ നയിച്ച സമരമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ‘പരിവര്‍ത്തന്‍’ എന്ന സംഘടന നയിച്ച സമരത്തെ തുടര്‍ന്ന് ഡല്‍ഹി സര്‍ക്കാരിന് ഈ പദ്ധതി ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടി വന്നു.

വിവരാവകാശ നിയമം വഴി കണ്ടെത്തിയ വിലപ്പെട്ട വിവരങ്ങളാണ് ഇത്തരം സമരങ്ങളില്‍ കേജ്രി വാളിന് കരുത്തായത്. ഇവയെ വളരെ കൌെശല പൂര്‍വം ഉപയോഗിച്ച അദ്ദേഹം ഡല്‍ഹി ജല ബോര്‍ഡിന്റെ പല അവകാശ വാദങ്ങളും പൊളിച്ചടുക്കി. ഡല്‍ഹി സംസ്ഥാനത്ത് ആര്‍.ടി.ഐ നിയമം 2001ല്‍ നിലവില്‍ കൊണ്ടു വരുന്നതില്‍ കേജ് രിവാള്‍ വഹിച്ച പങ്കാണ് അതിനേക്കാള്‍ പ്രധാനമായത്. പിന്നീട് ദേശീയ തലത്തിലും ഈ നിയമം നിലവില്‍ കൊണ്ടുവരുന്നതില്‍ അരുണാ റോയിക്കൊപ്പം അദ്ദേഹം നിര്‍ണായക പങ്കു വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതിനെ മുന്‍ നിര്‍ത്തിയാണ് കേജ് രിവാളിന് 2006ല്‍ മാഗ്സസെ അവാര്‍ഡ് ലഭിക്കുന്നത്.

 

 

പുതിയ കളിക്കളം
എങ്കിലും, ഹസാരെ മുന്നേറ്റമാണ് കേജ് രിവാളിനെ വാര്‍ത്താ മുറികള്‍ക്ക് പ്രിയങ്കരനാക്കിയത്. ആ പ്രിയം പിന്നീടും തുടര്‍ന്നു. ഇതിന്റെ ബലത്തിലാണ് കേജ് രിവാള്‍ ഹസാരെയോട് വേര്‍പിരിഞ്ഞ് ആം ആദ്മി പാര്‍ട്ടി എന്ന പേരില്‍ സ്വന്തം കളിക്കളം തീര്‍ത്തത്. പ്രമുഖര്‍ക്കെതിരായ തുടര്‍ച്ചയായ വെളിപ്പെടുത്തലുകളിലൂടെയാണ് ഇതിനുള്ള ഇടം കേജ് രിവാള്‍ കണ്ടെത്തിയത്. ഒരര്‍ത്ഥത്തില്‍ പുതിയ രാഷ്ട്രീയ ശക്തിയുടെ ഉദയത്തിന്റെ പൈലറ്റ് വാഹനങ്ങളായിരുന്നു ആ വെളിപ്പെടുത്തലുകള്‍.

ഇന്ത്യയിലെ നഗരകേന്ദ്രിത മധ്യവര്‍ഗത്തിന് ഏറെ പ്രിയപ്പെട്ട ഒഴിവുസമയ വിനോദമാണ് അഴിമതിക്കെതിരായ വികാരപ്രകടനങ്ങള്‍. അതിനാല്‍, തന്നെ കേജ് രിവാളിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തലുകള്‍, രേഖകളില്‍ പലതിനും ഒറിജിനാലിറ്റി ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടുപോലും ഏറ്റെടുക്കാന്‍ ആളുകളുണ്ടായി. പറ്റിയ മറ്റൊരു കൂട്ടരെ കൂടി കേജ് രിവാള്‍ ഒപ്പം കൂട്ടി-മാധ്യമങ്ങള്‍, പ്രത്യേകിച്ചും ഇലക്ട്രോണിക് മാധ്യമങ്ങള്‍.

ഈ വെളിപ്പെടുത്തലുകള്‍ അവര്‍ ബ്രേക്കിങ് സ്റ്റോറികളാക്കി സ്തോഭജനകമായ അവതരണത്തോടെ സ്വീകരണ മുറികളിലേക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചു. അവിടെകൊണ്ടു നിര്‍ത്താതെ, പ്രൈം ടൈം ചര്‍ച്ചകളിലേക്കും അവ ആനയിക്കപ്പെട്ടു. ആ വെളിപ്പെടുത്തലുകള്‍ രാഷ്ട്രീയ വ്യവസ്ഥമുതല്‍ ഫാഷനില്‍വരെയുണ്ടാക്കിയേക്കാവുന്ന പ്രത്യാഘാതങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചാരുകസേരാ വിശകല വിദഗ്ദര്‍ ഉച്ചത്തിലുള്ള ആലോചനകള്‍ നടത്തി.

എന്നാല്‍, ‘നീ പുറം ചൊറിഞ്ഞാല്‍ ഞാനുമാവാം’ എന്ന മട്ടില്‍ ‘കാര്യക്ഷമ’മായി പ്രവര്‍ത്തിച്ചുപോരുന്ന രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികളുടെ നിരയിലേക്ക് കേജ് രിവാളും സംഘവും പുതുതായി രംഗപ്രവേശം ചെയ്തതോടെ ഇതെത്ര നാള്‍ നിലനില്‍ക്കുമെന്ന മട്ടില്‍ നിരവധി ചോദ്യങ്ങളുയര്‍ന്നു വന്നു.

 

 

ഉത്തരം തേടുന്ന ചോദ്യങ്ങള്‍
അഴിമതി എന്ന ഒറ്റവിഷയത്തില്‍ മാത്രം ഒരു പാര്‍ട്ടിക്ക് അടയിരിക്കാനാവുമോ? ഇന്ത്യന്‍ ജനാധിപത്യത്തെ കര്‍ന്നു തിന്നുന്ന ജീര്‍ണ്ണതയായി എണ്ണാറുള്ള രാഷ്ട്രീയ^ബിസിനസ് കൂട്ടുകെട്ടുകള്‍ക്കപ്പുറത്തേക്ക് പുതിയ രാഷ്ട്രീയത്തെ വിന്യസിക്കാന്‍ ഇവര്‍ക്ക് കഴിയുമോ? തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളളെ പണവും പേശീബലവും കൊണ്ട് നേരിടുന്ന പരമ്പരാഗത രാഷ്ട്രീയകക്ഷികളെ മറികടക്കാന്‍ കേജ് രിവാളിനും കൂട്ടര്‍ക്കും കഴിയുമോ? അഴിമതി നിര്‍മാര്‍ജനമെന്ന മഹത്തായ സ്വപ്നം യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാക്കുന്നതിനുള്ള പോരാട്ടങ്ങള്‍ എന്തുവിലകൊടുത്തും തുടരാനുള്ള സ്റ്റാമിന ഈ കക്ഷികള്‍ക്കുണ്ടോ?

കേജ് രിവാളും സഹപ്രവര്‍ത്തകരും രൂപീകരിച്ച ആം ആത്മി പാര്‍ട്ടിയെ ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ന്യൂ ജനറേഷന്‍ പാര്‍ട്ടി എന്നു വേണം വിളിക്കാന്‍. പാര്‍ലമെന്റിലും നിയമസഭകളിലും പ്രാതിനിധ്യം കിട്ടിയില്ലെങ്കില്‍ പുറത്തു നിന്നു പൊരുതി നിയമ നിര്‍മാണ പ്രക്രിയയില്‍ എത്രത്തോളം സ്വാധീനം ചെലുത്താന്‍ ഇവര്‍ക്കു കഴിയും എന്നതായിരിക്കും കെജ്രിവാളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടിയും നേരിടാന്‍ പോകുന്ന പ്രധാന വെല്ലുവിളി.
 
 
 
 

 
 
കേജ് രിവാള്‍, ഇനി…?

ജോസി ജോസഫ് എഴുതുന്നു
കേജ് രിവാള്‍മാര്‍ ഉണ്ടാവുന്നത്

ജയന്ത് ജേക്കബ് എഴുതുന്നു
പ്രതിപക്ഷത്തിന്റെ മരണം

എ.എം ജിഗീഷ് എഴുതുന്നു
കേജ് രിവാളിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഭാവി

മനോജ് സി. ജി എഴുതുന്നു
വൈരുധ്യങ്ങളുടെ ഘോഷയാത്ര തുടങ്ങാറായി

വെങ്കിടേഷ് രാമകൃഷ്ണന്‍ എഴുതുന്നു
മുഴുവന്‍ വേവാന്‍ ഇനിയെത്ര കാലം?

ലിസ് മാത്യു എഴുതുന്നു
നായകനും ഇരയും

ജെ ഗോപീകൃഷ്ണന്‍ എഴുതുന്നു
ഉള്ളിലെവിടെയോ ഒരേകാധിപതി (?)

സൌമ്യ ബാലകൃഷ്ണന്‍ എഴുതുന്നു
രോഷാകുലനായ നായകന്‍

ഡോ. സ്റ്റാന്‍ലി ജോണി എഴുതുന്നു
ഫ്യൂഡല്‍ ആള്‍ദൈവങ്ങളില്‍നിന്നുള്ള ദൂരം

ഷെമിന്‍ ജോയ് എഴുതുന്നു
ആ മുയലിന് എത്ര കൊമ്പ്?

ടി.വി ജയന്‍ എഴുതുന്നു
എത്ര നാള്‍ കത്തും ഈ തീപ്പൊരി?

സഞ്ജയ് മോഹന്‍ എഴുതുന്നു
വാര്‍ത്താ മുറികളുടെ ഇഷ്ട വിഭവം

ഡോ. വിനോദ് കെ. ജോസിന്റെ നിരീക്ഷണങ്ങള്‍
ഒഴിഞ്ഞ പോസ്റ്റുകളില്‍ ഒരു കളിക്കാരന്‍

ജസ്റ്റിന്‍ മാത്യു എഴുതുന്നു
അമേരിക്കയില്‍, പണ്ടൊരു ‘കേജ് രിവാള്‍ കാല’ത്ത്

കെ.എന്‍ അശോക് എഴുതുന്നു
രണ്ട് തൊപ്പികളും ഒരു കേജ് രിവാളും

വി.ആര്‍ ജയരാജ് എഴുതുന്നു
ആപ്പിനുമുണ്ടാമൊരിടം

കാര്‍ടൂണിസ്റ്റ് സജിത്ത് കുമാറിന്റെ നിരീക്ഷണങ്ങള്‍.
കാര്‍ട്ടൂണ്‍ കണ്ണാടിയില്‍ കേജ്‍രിവാള്‍

ഉദയ് കിരണ്‍ എഴുതുന്നു
ഇരകളുടെ സ്വപ്നത്തിന്‌ വലതുപക്ഷ ബദലുകളില്ല
 
 
 
 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *