ബലാല്‍സംഗങ്ങള്‍ക്ക് ഇരയായവര്‍ക്കെല്ലാം ഐക്യദാര്‍ഢ്യത്തോടെ

 
 
ദളിത്‌ എഴുത്തുകാരിയും ആക്റ്റിവിസ്റ്റുമായ അനു രാംദാസിന്റെ In solidarity with all rape survivors എന്ന കുറിപ്പ് സുദീപ് കെ എസ് വിവര്‍ത്തനം ചെയ്യുന്നു
 
 

എന്നാല്‍ അതേ , നഗരഹൃദയത്തില്‍ വച്ചുനടന്ന ഒരു കൂട്ടബലാല്‍സംഗത്തോടുള്ള ശരിയായ, അതേസമയം വിവേചനപരവുമായ പ്രതികരണമായി ദേശവ്യാപകമായി ആളിപ്പടര്‍ന്ന ഈ പ്രതിഷേധാഗ്നി ദളിത്‌ -ആദിവാസി സ്ത്രീകള്‍ക്കുനേരെ നിരന്തരം നടക്കുന്ന ബലാല്‍സംഗങ്ങളും കൂട്ടബലാല്‍സംഗങ്ങളും ഒരു സാധാരണസംഭവമാണ് എന്ന് ഞങ്ങളെ ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു.അതെ, ഇത് തമിഴ് നാട്ടിലെ വചതിയിലും ഛത്തീസ്ഗഢിലും ഹരിയാനയിലും മണിപ്പൂരിലും രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള ജയിലുകളിലും പോലീസ് സ്റ്റേഷനുകളിലും കോടതികളിലും ഗ്രാമങ്ങളിലും ദളിത്‌ – ആദിവാസി സ്ത്രീകള്‍ നടത്തുന്ന പ്രതിഷേധ സമരങ്ങളെ മായിച്ചുകളയുകയും ചെയ്യുന്നു.- ദളിത്‌ എഴുത്തുകാരിയും ആക്റ്റിവിസ്റ്റുമായ അനു രാംദാസ് എഴുതുന്നു’

 
 

 
 

ഞങ്ങള്‍ ഡല്‍ഹിയില്‍ കൂട്ടബലാല്‍സംഗത്തിനിരയായ, ഇപ്പോഴും ആശുപത്രിയില്‍ മരണത്തോട് മല്ലടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന, പെണ്‍കുട്ടിയുടെ കൂടെ നില്‍ക്കുന്നു. ഇല്ല, ബീഹാറില്‍ വച്ച് എട്ടുവയസ്സുള്ള ദളിത്‌ പെണ്‍കുട്ടി കൂട്ടബലാല്‍സംഗം ചെയ്യപ്പെട്ടതും കൊല്ലപ്പെട്ടതുമായ സംഭവത്തില്‍ എന്തുകൊണ്ട് ജനരോഷം ആളിക്കത്തിയില്ല എന്നോ ഹരിയാനയില്‍ ദളിത്‌ സ്ത്രീകള്‍ക്ക് നേരെ ‘ഉയര്‍ന്ന’ ജാതിയില്‍പ്പെട്ട ആണുങ്ങളുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ കൂട്ടബലാല്‍സംഗങ്ങളുടെ നീണ്ട പരമ്പര തന്നെ അരങ്ങേറിയിട്ടും (ഇന്ത്യന്‍ എക്സ്പ്രസ്സ് വാര്‍ത്ത : 3 more rapes in Haryana: More than 50 in 3 months) എന്തുകൊണ്ട് ഇത്തരത്തില്‍ പ്രതിഷേധശബ്ദങ്ങള്‍ ഉയര്‍ന്നില്ല എന്നോ ഞങ്ങള്‍ ചോദിക്കുന്നില്ല. ദളിത്‌ – ആദിവാസി പെണ്‍കുട്ടികളും സ്ത്രീകളും ബലാല്‍സംഗങ്ങള്‍ക്കും കൂട്ടബലാല്‍സംഗങ്ങള്‍ക്കും അംഗച്ഛേദങ്ങള്‍ക്കും കൊലപാതകങ്ങള്‍ക്കും ഇരകളായിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു — ‘ഉയര്‍ന്ന’ ജാതികളില്‍പ്പെട്ട ആണുങ്ങളാല്‍, പോലീസിന്റെയും പട്ടാളത്തിന്റെയും യൂണിഫോം ധരിച്ച ആണുങ്ങളാല്‍, അതോടൊപ്പം എല്ലാ സമുദായങ്ങളിലും ജാതികളിലും വര്‍ഗ്ഗങ്ങളിലും ഉള്ളതുപോലെ തങ്ങളുടെ തന്നെ ഭര്‍ത്താവിനാലും ബന്ധുക്കളാലും തന്നെയും. ആക്രമണത്തിനുള്ള ഒരുപാധിയായി മാത്രമല്ല ബലാല്‍സംഗം ഇവിടെ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നത്.ദളിത്‌ – ആദിവാസി സ്ത്രീകളുടെ ഒരേ സമയം ലിംഗപരവും ജാതിപരവുമായ ദുര്‍ബ്ബലാവസ്ഥയെ നിരന്തരം നിര്‍വ്വചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുക കൂടി ചെയ്യുന്നു അത്. അതുകൊണ്ടാണ് ഞങ്ങളുടെ സമരങ്ങള്‍ വ്യത്യസ്തമാണ് എന്ന് ഞങ്ങള്‍ക്ക് തോന്നുന്നത്.
 

ബലാല്‍സംഗങ്ങള്‍ക്കിരകളാവുന്ന വലിയൊരു വിഭാഗത്തിന്റെ സമരങ്ങളും അവരുടെ ജീവിതം തന്നെയും കാണാന്‍ വിസമ്മതിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹത്തിന് ലിംഗബന്ധങ്ങളില്‍ സമൂലമായൊരു മാറ്റം വരുത്തുവാന്‍ സാധിക്കുമോ?ദളിതരും ആദിവാസികളും ഇക്കാര്യത്തില്‍ ഗൗരവതരമായ മറ്റൊരു പ്രശ്നം കൂടി നേരിടുന്നു


 
അല്ല, ഡല്‍ഹി റേപ്പിന് കിട്ടിയ എല്ലാ കവറേജും ആ സംഭവത്തിനു ലഭിച്ച അമിതമായ പൊതുജനശ്രദ്ധയാണ് എന്നു ഞങ്ങള്‍ കരുതുന്നില്ല. സ്ത്രീകള്‍ക്കുനേരെ ഉണ്ടാവുന്ന ഇത്തരംകുറ്റകൃത്യങ്ങള്‍ക്കെതിരെ കത്തിപ്പടരുന്ന ജനരോഷം എത്രയായാലും അധികമാവില്ല എന്നുതന്നെ ഞങ്ങള്‍ കരുതുന്നു. എന്നാല്‍ ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ രോഷപ്രകടനങ്ങള്‍ സാമൂഹ്യമായ നവീകരണങ്ങളിലേയ്ക്ക് നമ്മളെ നയിയ്ക്കേണ്ടതുണ്ട്. അതിലൊരു പ്രധാനപങ്കുവഹിയ്ക്കുന്നത് മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ തന്നെയാണ്. എന്നാല്‍ ദൌര്‍ഭാഗ്യകരമെന്നു പറയട്ടെ, ഇന്ത്യയില്‍ മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ ചിലരുടെയൊക്കെ തറവാട്ടുസ്വത്താണ്. പാര്‍ശ്വവല്കൃതമായ സമുദായങ്ങളില്‍ നിന്ന് ബലാല്‍സംഗങ്ങള്‍ക്കിരയാവുന്നവര്‍ക്ക് മിക്കപ്പോഴും ഈ മാദ്ധ്യമങ്ങളില്‍ അര്‍ഹിക്കുന്ന ഇടം കിട്ടാറില്ല.

ബലാല്‍സംഗങ്ങള്‍ക്കിരകളാവുന്ന വലിയൊരു വിഭാഗത്തിന്റെ സമരങ്ങളും അവരുടെ ജീവിതം തന്നെയും കാണാന്‍ വിസമ്മതിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹത്തിന് ലിംഗബന്ധങ്ങളില്‍ സമൂലമായൊരു മാറ്റം വരുത്തുവാന്‍ സാധിക്കുമോ?ദളിതരും ആദിവാസികളും ഇക്കാര്യത്തില്‍ ഗൗരവതരമായ മറ്റൊരു പ്രശ്നം കൂടി നേരിടുന്നു — പ്രതിഷേധഷബ്ദങ്ങള്‍ ഉയര്‍ത്തുവാന്‍ അത്യാവശ്യമായ ഒരു മിനിമം സുരക്ഷിതത്വം പോലും ഉറപ്പാക്കാന്‍ അവര്‍ക്കാവുന്നില്ല. എപ്പോഴെങ്കിലും ഒരിക്കല്‍ സന്ദര്‍ഭവശാല്‍ ഒരു കൂട്ടബലാല്‍സംഗത്തിന് ഇരയായേക്കാം എന്നതല്ല ദളിത്‌ – ആദിവാസി സ്ത്രീകളുടെ അവസ്ഥ. ഈ സമുദായങ്ങളില്‍ നിന്ന് ബലാല്‍സംഗത്തിന് ഇരയാവുന്നവര്‍ ആവര്‍ത്തിച്ചുള്ള ആക്രമണങ്ങളുടെ ഭീഷണിയിലാണ് അതിനുശേഷമുള്ള അവരുടെ ജീവിതം തള്ളിനീക്കുന്നത്. പലപ്പോഴും സാധ്യമായ ഒരേയൊരു പ്രതിരോധം തണുത്തുറഞ്ഞ മൌനമാണ്. അതുകൊണ്ട്, ഞങ്ങളുടെ പോരാട്ടം വ്യത്യസ്തമായ ഒന്നാണ്.
 

ശരിയാണ്, ഞങ്ങളുടെ സമുദായങ്ങളില്‍ നിന്ന് ബലാല്‍സംഗങ്ങള്‍ക്കിരകളാവുന്നവര്‍ക്ക് ഐക്യദാര്‍ഢ്യം പ്രകടിപ്പിച്ച് പൊതുസമൂഹം മുന്നോട്ടുവരാറില്ല. എന്നാല്‍ ബലാല്‍സംഗങ്ങള്‍ക്കിരയാവുന്ന എല്ലാവര്‍ക്കും വേണ്ടി, ആ ദു:ഖം പേറുന്ന അവരുടെ മാതാപിതാക്കള്‍ക്കും ആ ആഘാതത്തില്‍ ഉലഞ്ഞുപോയ അവരുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവര്‍ക്കും ഞങ്ങള്‍ ഐക്യദാര്‍ഢ്യം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.


 
എന്നാല്‍ അതേ , നഗരഹൃദയത്തില്‍ വച്ചുനടന്ന ഒരു കൂട്ടബലാല്‍സംഗത്തോടുള്ള ശരിയായ, അതേസമയം വിവേചനപരവുമായ പ്രതികരണമായി ദേശവ്യാപകമായി ആളിപ്പടര്‍ന്ന ഈ പ്രതിഷേധാഗ്നി ദളിത്‌ -ആദിവാസി സ്ത്രീകള്‍ക്കുനേരെ നിരന്തരം നടക്കുന്ന ബലാല്‍സംഗങ്ങളും കൂട്ടബലാല്‍സംഗങ്ങളും ഒരു സാധാരണസംഭവമാണ് എന്ന് ഞങ്ങളെ ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു.അതെ, ഇത് തമിഴ് നാട്ടിലെ വചതിയിലും ഛത്തീസ്ഗഢിലും ഹരിയാനയിലും മണിപ്പൂരിലും രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള ജയിലുകളിലും പോലീസ് സ്റ്റേഷനുകളിലും കോടതികളിലും ഗ്രാമങ്ങളിലും ദളിത്‌ – ആദിവാസി സ്ത്രീകള്‍ നടത്തുന്ന പ്രതിഷേധ സമരങ്ങളെ മായിച്ചുകളയുകയും ചെയ്യുന്നു.അതെല്ലാം കൊണ്ട് ഈ വിവേചനപരമായ ജനമുന്നേറ്റം ഞങ്ങളെ എത്രതന്നെ അലോസരപ്പെടുത്തിയാലും, നഗ്നമായ മനുഷ്യാവകാശലംഘനങ്ങള്‍ക്കുനേരെ വിവേചനപരമായ ഒരു നിലപാടെടുക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കാവില്ല. ദുരന്തങ്ങളെ താരതമ്യം ചെയ്യുന്നതിനോ ചെയ്യുന്നതിനോ ചില ദുരന്തങ്ങളെ നിരാകരിക്കുന്നതിനോ ഞങ്ങളുടെ മാനവികതയില്‍ ഇടമില്ല. ശരിയാണ്, ഞങ്ങളുടെ സമുദായങ്ങളില്‍ നിന്ന് ബലാല്‍സംഗങ്ങള്‍ക്കിരകളാവുന്നവര്‍ക്ക് ഐക്യദാര്‍ഢ്യം പ്രകടിപ്പിച്ച് പൊതുസമൂഹം മുന്നോട്ടുവരാറില്ല. എന്നാല്‍ ബലാല്‍സംഗങ്ങള്‍ക്കിരയാവുന്ന എല്ലാവര്‍ക്കും വേണ്ടി, ആ ദു:ഖം പേറുന്ന അവരുടെ മാതാപിതാക്കള്‍ക്കും ആ ആഘാതത്തില്‍ ഉലഞ്ഞുപോയ അവരുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവര്‍ക്കും ഞങ്ങള്‍ ഐക്യദാര്‍ഢ്യം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ പഴക്കമുള്ള ഒരു ബലാല്‍സംഗചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചാണ് ഞങ്ങള്‍ പറയുന്നത്, ഈ രാജ്യത്തിന്റെ ചരിത്രം. ഈ സമൂഹത്തെ കുറച്ചുകൂടി സംസ്കാരമുള്ളതാക്കി മാറ്റാനുള്ള ഞങ്ങളുടെ നിരന്തരമായ പോരാട്ടങ്ങള്‍ക്കുചുറ്റും ഭയാനകമായ ഒരു മൂകത വട്ടമിടുന്നുണ്ട്. ഹരിയാനയിലെ കൂട്ടബലാല്‍സംഗങ്ങള്‍ക്കെതിരെ ദളിത്‌ സ്ത്രീകള്‍ നടത്തിയ പ്രതിഷേധ സമരങ്ങളെ പകര്‍ത്തിയ ആശാ കോട്വാളിന്റെ ‘ദളിത്‌ മഹിളാ ഗരിമാ യാത്ര’ എന്ന ഫോട്ടോ എസ്സേയില്‍ നിന്നുള്ള ഈ ഫോട്ടോ ഒരുനിമിഷം ഒന്നുനോക്കുക. ചലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു വാഹനത്തില്‍ മെലിഞ്ഞ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയും ദുര്‍ബ്ബലനായൊരു വൃദ്ധനും. ഈ ചിത്രം എന്നെ നിര്‍ത്താതെ മോഹിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു — ഉറച്ച കൈകള്‍ കൊണ്ട് അവള്‍ ഞങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ  സ്ത്രീകള്‍ക്കെതിരെ നടക്കുന്ന ഉയര്‍ന്ന നിരക്കിലുള്ള കൂട്ടബലാല്‍സംഗങ്ങളെക്കുറിച്ചെഴുതിവയ്ക്കുന്നു, നീതിയ്ക്കും മാറ്റത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ പോരാട്ടങ്ങളെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. തമ്മില്‍ നേരിട്ട് ബന്ധമൊന്നും ഉണ്ടാകാനിടയില്ലാത്ത ഈ രണ്ടു വ്യക്തികള്‍ക്കിടയില്‍ അക്രമമുക്തമായ ഒരു ലോകത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള പാര്‍ശ്വവല്‍കൃതമായ സമുദായങ്ങളുടെ സ്വപ്നങ്ങളുണ്ട്.ലിംഗനീതി പുലരുന്ന, സ്ത്രീകളെല്ലാം  സുരക്ഷിതരും സ്വതന്ത്രരുമായ ഒരു ലോകം സ്വപ്നം കാണാന്‍ പോലും ജാതീയതയില്‍ അധിഷ്ടിതമായ ഒരു സമൂഹം അനുവദിക്കുന്നില്ല. ജാതിവിവേചനത്തിന് അറുതിവരുത്താന്‍ നിശ്ചയദാര്‍ഢ്യവും ഇച്ഛാശക്തിയു ഉണ്ടെങ്കില്‍ മാത്രമേ ലിംഗനീതിയ്ക്കുള്ള സാധ്യത തന്നെ സങ്കല്‍പ്പിക്കുക സാദ്ധ്യമാവൂ. ഞങ്ങളുടെ പോരാട്ടം നീണ്ട ഒന്നാണ്.
 

 
(ഡിസംബര്‍ 20-നാണ് ദളിത്‌ എഴുത്തുകാരിയും ആക്റ്റിവിസ്റ്റുമായ അനു രാംദാസിന്റെ In solidarity with all rape survivors എന്ന ഈ കുറിപ്പ് ആദിവാസി / ദളിത്‌ ബഹുജന്‍ സ്ത്രീകളുടെ ഒരു ബ്ലോഗായ ‘സാവരി’യില്‍  പ്രസിദ്ധീകരിച്ചുവന്നത്, അരുന്ധതി റോയി ഈ സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നതിനും രണ്ടുദിവസം മുമ്പ് ).

One thought on “ബലാല്‍സംഗങ്ങള്‍ക്ക് ഇരയായവര്‍ക്കെല്ലാം ഐക്യദാര്‍ഢ്യത്തോടെ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *