വരണ്ടുണങ്ങും മുമ്പ് കേരളത്തോട് പറയാനുള്ളത്

 
 
 
 
മഹാരാഷ്ട്രയിലെ വരണ്ട ഗ്രാമങ്ങളിലൂടെ ഒരു യാത്രാനുഭവം. എസ്. മുഹമ്മദ് ഇര്‍ഷാദ് എഴുതുന്നു

 
 
മഹാരാഷ്ട്ര ഗ്രാമങ്ങളിലെ യാത്ര കഴിഞ്ഞെത്തിയപ്പോഴാണ് ആ വാര്‍ത്ത കണ്ടത്. കേരളത്തെ വരള്‍ച്ചബാധിത പ്രദേശമായി പ്രഖ്യാപിക്കാനുള്ള നടപടികളെക്കുറിച്ച്. കേന്ദ്രസഹായമാണ് ലക്ഷ്യമെങ്കിലും സത്യത്തില്‍ വരള്‍ച്ചയിലേക്കുള്ള വഴിയില്‍ തന്നെയാണ് കേരളം. ഇത്ര ജല സമൃദ്ധമെങ്കിലും എല്ലാ ജലസ്രോതസ്സുകളും ഇല്ലാതാക്കി, എല്ലാ നദികളും വറ്റിച്ച്, എല്ലാ പാടങ്ങളും നികത്തി, എല്ലാ കാടുകളും വീതം വെച്ച്, കുഴല്‍ക്കിണറുകളും കുടിവെള്ളക്കച്ചവടവുമായി നമ്മള്‍ ആ ദുരന്തത്തിലേക്കുള്ള വഴിദൂരം പിന്നിടുക തന്നെയാണ്. അധികം നാള്‍ വേണ്ടിവരില്ല കേരളം മഹാരാഷ്ട്രയാവാന്‍ …വരള്‍ച്ചയുടെ പൊള്ളുന്ന കാഴ്ചകള്‍. മഹാരാഷ്ട്രയിലെ വരണ്ട ഗ്രാമങ്ങളിലൂടെ ഒരു യാത്രാനുഭവം. മുംബൈയിലെ ടാറ്റാ ഇന്‍സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് സോഷ്യല്‍ സയന്‍സസിലെ അധ്യാപകന്‍ എസ്. മുഹമ്മദ് ഇര്‍ഷാദ് എഴുതുന്നു

 

 

മഹാരാഷ്ട്ര സംസ്ഥാനത്തെ പിന്നോക്ക ജില്ലകളില്‍ ഒന്നും വരള്‍ച്ച ബാധിത ജില്ലയുമായ, തുള്‍ജാപൂരിലെ കര്‍ഷകര്‍ക്ക് വരള്‍ച്ചയെന്നാല്‍ ഒരു പുതിയ പ്രതിഭാസമല്ല. ഓരോ രണ്ടു വര്‍ഷം കുടുമ്പോഴും വരച്ച രൂക്ഷമാകും. കഴിഞ്ഞ മുപ്പതു വര്‍ഷമായി ഇതു തന്നെയാണ് അവസ്ഥ. വെള്ളം കിട്ടാതെ മനുഷ്യര്‍ മാത്രമല്ല ഇവിടെ കഷ്ടപ്പെടുന്നത്. പശു, ആട് , കാള തുടങ്ങിയ എല്ലാ മൃഗങ്ങളും ഇവിടങ്ങളില്‍ നരകിക്കുന്നു.
എസ്. മുഹമ്മദ് ഇര്‍ഷാദ്
മൂവായിരം രൂപക്ക് പതിനായിരം ലിറ്റര്‍ വെള്ളം വാങ്ങി കൃഷി ചെയ്യുന്ന ഒരു കര്‍ഷകന്റെ ലാഭം ഒരിക്കലും അയാളെ കൃഷിയില്‍ തുടരാന്‍ അനുവദിക്കില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് അയാള്‍ വെറും രണ്ട് എക്കറില്‍ കൃഷി ചെയ്യുന്ന ഒരു കര്‍ഷകന്‍ മാത്രമാകുമ്പോള്‍. ഒന്നുകില്‍ കൃഷി ഉപേക്ഷിക്കുക, അല്ലെങ്കില്‍ മറ്റ് തൊഴില്‍ തേടുക^ ഇതു മാത്രമാണ് അയാള്‍ക്കു മുന്നിലെ പോംവഴി.

പതിനഞ്ച് ഏക്കര്‍ ഭൂമിയുള്ള ഒരു കര്‍ഷകനെ കണ്ടു. കൃഷിയല്ല അദ്ദേഹത്തെയും കുടുംബത്തെയും ജീവിപ്പിക്കുന്നത്. ദിവസം മൂന്ന് ലിറ്റര്‍ പാല് നല്‍കുന്ന ഒരു പശുവാണ്. വന്‍ വിലക്കു വെള്ളം വാങ്ങി കൃഷി ചെയ്യാന്‍ സാമ്പത്തിക ശേഷി ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ ഇദ്ദേഹത്തിന് കൃഷി ഒരു ഉപജീവന മാര്‍ഗമല്ല. കിണറ്റില്‍ വെള്ളം കിട്ടാതായിട്ട് ഒരു വര്‍ഷമാകുന്നു. പുതിയ ജല സ്രോതസ്സിനായി കുഴല്‍ കിണര്‍ കുഴിച്ചാലും വെള്ളം കിട്ടാറില്ല.

 

പതിനഞ്ച് ഏക്കര്‍ ഭൂമിയുള്ള ഒരു കര്‍ഷകനെ കണ്ടു. കൃഷിയല്ല അദ്ദേഹത്തെയും കുടുംബത്തെയും ജീവിപ്പിക്കുന്നത്. ദിവസം മൂന്ന് ലിറ്റര്‍ പാല് നല്‍കുന്ന ഒരു പശുവാണ്. വന്‍ വിലക്കു വെള്ളം വാങ്ങി കൃഷി ചെയ്യാന്‍ സാമ്പത്തിക ശേഷി ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ ഇദ്ദേഹത്തിന് കൃഷി ഒരു ഉപജീവന മാര്‍ഗമല്ല.


 

പണവും വെള്ളവും തമ്മില്‍
വെള്ളം ഇല്ലാത്തതല്ല ഇവിടെ പ്രശ്നം. ഉള്ള വെള്ളം ചില സംഘടനകളും വ്യക്തികളും കൈയടക്കിയതാണ്. മഹാരാഷ്ട്രയിലെ കരിമ്പ് കൃഷിക്കാരുടെ ലോബിയെ ഉദാഹരണമായി എടുക്കാം. ഭുഗര്‍ഭ ജലസ്രോതസുകളെ രൂക്ഷമായി ബാധിക്കുന്നതാണ് ഇവരുടെ കൃഷി. ജലത്തിന്‍റെ ഭൂരിഭാഗവും വിനിയോഗിക്കുന്നത് ഇവരാണ്. എന്നാല്‍, ഇത്തരം കൃഷി രീതിയെ മറികടക്കാന്‍ ആര്‍ക്കുമാവില്ല. അത്ര പ്രബലരായതിനാല്‍ കൃഷി വകുപ്പ് അക്കാര്യം ആലോചിക്കുകയേയില്ല.

കാര്യം, വരള്‍ച്ചയാണെങ്കിലും ആ പ്രദേശങ്ങളിലെ വന്‍കിട കരിമ്പ് തോട്ടങ്ങളില്‍ കൃത്യമായി വെള്ളം എത്തും. ജലവിതരണത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന സഹകര ണസൊസൈറ്റികളാണ് ഇവ സാധ്യമാക്കുന്നത്. ജില്ലയില്‍ ഇന്ന് 298 സ്വകാര്യ ടാങ്കര്‍ ലോറികളില്‍ കുടിവെള്ളം എത്തിക്കുന്നു. പഞ്ചായത്തുകള്‍ സൌെജന്യമായി വെള്ളം വിതരണം ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും സ്വകാര്യ ടാങ്കറുകള്‍ക്ക് സര്‍ക്കാര്‍ പണം നല്‍കുന്നു.

അതിനാല്‍, ടാങ്കര്‍ ലോറികള്‍ വന്‍കിടക്കാര്‍ക്ക് ആവശ്യത്തിന് വെള്ളമെത്തിക്കും. ജനങ്ങള്‍ക്ക് വെള്ളം കിട്ടാക്കനിയാണ്. വെള്ളത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം പൂര്‍ണമായും സ്വകാര്യ വ്യക്തികള്‍ക്കാണ്. 2008 ലെ ഒരു കണക്ക് പ്രകാരം 100 കോടി രൂപയാണ് സര്‍ക്കാര്‍ ഇത്തരം സ്വകാര്യ വ്യക്തികള്‍ക്ക് ജലവിതരണത്തിന് വിതരണം ചെയ്തത്.

നാണ്യവിളകള്‍ ജലസ്രോതസ്സുകളെ കൂടുതലായി വറ്റിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും, ഇവയെ നിയന്ത്രിക്കാന്‍ മഹാരാഷ്ട്ര സര്‍ക്കാറിന് കഴിയില്ല. ചെറുകിട കര്‍ഷകരും കര്‍ഷക തൊഴിലാളികളും ആണ് ഇതിന്റെ കെടുതി മുഴുവന്‍ അനുഭവിക്കുന്നത്. അതിനാലാവണം സര്‍ക്കാറിന് ഇതിലൊന്നും ഒരു ആശങ്കയുമില്ലാത്തത്.

 

അതിനാല്‍, ടാങ്കര്‍ ലോറികള്‍ വന്‍കിടക്കാര്‍ക്ക് ആവശ്യത്തിന് വെള്ളമെത്തിക്കും. ജനങ്ങള്‍ക്ക് വെള്ളം കിട്ടാക്കനിയാണ്. വെള്ളത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം പൂര്‍ണമായും സ്വകാര്യ വ്യക്തികള്‍ക്കാണ്.


 

ജലലഭ്യത മാത്രമല്ല, വരള്‍ച്ച
ഇവിടെ വെള്ളം കിട്ടാന്‍ കിലോ മീറ്ററുകള്‍ നടക്കണം. ദിവസവും 10 കിലോമീറ്ററിലേറെ യാത്ര ചെയ്താണ് സ്ത്രീ കളും കുട്ടികളും പലപ്പോഴും വെള്ളം ശേഖരികുന്നത്. ശേഖരിക്കുന്നത് എന്നതിനര്‍ത്ഥം വന്‍തോതിലുള്ള സംഭരണമല്ല, മറിച്ച് കേവലം വീട്ടാവശ്യത്തിനുള്ള വെള്ളമേ കിട്ടൂ. പാചകം മുതല്‍ മറ്റ് എല്ലാ ആവശ്യവും നടത്തുന്നത് ഈ വെള്ളം കൊണ്ടാണ്.

വെള്ളത്തിനുള്ള ഈ നടപ്പുകള്‍ പലപ്പോഴും കുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസം പോലും മുടക്കുന്നു. രാപ്പകല്‍ വ്യത്യസമില്ലതെ കുടിവെള്ള കന്നാസുകളുമായി നീങ്ങുന്ന കുട്ടികള്‍ ഇവിടെ പതിവു കാഴ്ചയാണ്. പാവപ്പെട്ട, അടിസ്ഥാന സമൂഹത്തില്‍ നിന്നുള്ള കുട്ടികളാണ് ഇവരെല്ലാം. വരള്‍ച്ച എന്നത് ഇവര്‍ക്ക് കേവലം ജല ലഭ്യത മാത്രമല്ല . ജീവിതത്തെ പരുവപ്പെടുത്തുന്ന നിര്‍ണായക ഘടകമാണ്. ജലക്ഷാമം കാരണം ഇവിടെ ആശുപത്രികള്‍ പോലും പ്രവര്‍ത്തിക്കാറില്ല. വരള്‍ച്ച ദുരിതാശ്വാസം എന്ന പേരില്‍ ലഭിക്കുന്ന സൌജന്യ കുടിവെള്ള വിതരണത്തില്‍ തീരുന്നു എല്ലാ സര്‍ക്കാര്‍ സഹായവും.

അപ്സിങ്ങെ എന്ന ഗ്രാമത്തിലെ അവശേഷിക്കുന്ന ഏക ജലസ്രോതസ്സ് മാലിന്യം നിറഞ്ഞ ഒരു കിണര്‍ ആണ്. ആ കിണര്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഭുമിയുടെ ഉടമസ്ഥന്‍ 500 ലിറ്റര്‍ വെള്ളം 300 രൂപക്ക് വില്‍ക്കുകയാണ്. ജല വിതരണക്കാരുടെ വക ലാഭമെടുക്കല്‍ വേറെയുമുണ്ട്. വരള്‍ച്ച ഒരു വിഭാഗത്തിന് ദുരിതം സമ്മാനിക്കുമ്പോള്‍ മറ്റൊരു കൂട്ടര്‍ അതില്‍ നിന്നും ലാഭം കൊയ്യുന്നുണ്ട്. ലാഭം കൊയ്യുന്നവരുടെ കൂടെയാണ് ഭരണകൂടം എന്നതാണ് ഏറ്റവും പ്രകടമായ വസ്തുത.

 

അപ്സിങ്ങെ എന്ന ഗ്രാമത്തിലെ അവശേഷിക്കുന്ന ഏക ജലസ്രോതസ്സ് മാലിന്യം നിറഞ്ഞ ഒരു കിണര്‍ ആണ്. ആ കിണര്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഭുമിയുടെ ഉടമസ്ഥന്‍ 500 ലിറ്റര്‍ വെള്ളം 300 രൂപക്ക് വില്‍ക്കുകയാണ്.


 

വാല്‍ക്കഷണം:
മഹാരാഷ്ട്ര ഗ്രാമങ്ങളിലെ യാത്ര കഴിഞ്ഞെത്തിയപ്പോഴാണ് ആ വാര്‍ത്ത കണ്ടത്. കേരളത്തെ വരള്‍ച്ചബാധിത പ്രദേശമായി പ്രഖ്യാപിക്കാനുള്ള നടപടികളെക്കുറിച്ച്. കേന്ദ്രസഹായമാണ് ലക്ഷ്യമെങ്കിലും സത്യത്തില്‍ വരള്‍ച്ചയിലേക്കുള്ള വഴിയില്‍ തന്നെയാണ് കേരളം. ഇത്ര ജല സമൃദ്ധമെങ്കിലും എല്ലാ ജലസ്രോതസ്സുകളും ഇല്ലാതാക്കി, എല്ലാ നദികളും വറ്റിച്ച്, എല്ലാ പാടങ്ങളും നികത്തി, എല്ലാ കാടുകളും വീതം വെച്ച്, കുഴല്‍ക്കിണറുകളും കുടിവെള്ളക്കച്ചവടവുമായി നമ്മള്‍ ആ ദുരന്തത്തിലേക്കുള്ള വഴിദൂരം പിന്നിടുക തന്നെയാണ്. അധികം നാള്‍ വേണ്ടിവരില്ല കേരളം മഹാരാഷ്ട്രയാവാന്‍…!

 
 
 

ഇത്ര ജല സമൃദ്ധമെങ്കിലും എല്ലാ ജലസ്രോതസ്സുകളും ഇല്ലാതാക്കി, എല്ലാ നദികളും വറ്റിച്ച്, എല്ലാ പാടങ്ങളും നികത്തി, എല്ലാ കാടുകളും വീതം വെച്ച്, കുഴല്‍ക്കിണറുകളും കുടിവെള്ളക്കച്ചവടവുമായി നമ്മള്‍ ആ ദുരന്തത്തിലേക്കുള്ള വഴിദൂരം പിന്നിടുക തന്നെയാണ്.


 
 
 

വെള്ളത്തിനുള്ള ഈ നടപ്പുകള്‍ പലപ്പോഴും കുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസം പോലും മുടക്കുന്നു. രാപ്പകല്‍ വ്യത്യസമില്ലതെ കുടിവെള്ള കന്നാസുകളുമായി നീങ്ങുന്ന കുട്ടികള്‍ ഇവിടെ പതിവു കാഴ്ചയാണ്.


 
 
 

6 thoughts on “വരണ്ടുണങ്ങും മുമ്പ് കേരളത്തോട് പറയാനുള്ളത്

  1. വളരെ നല്ല എഴുത്ത്…ഞാന്‍ ആ ഇടങ്ങളിലൂടെ യാത്ര ചെയ്യാറുമ്പോള്‍ എഴുതാന്‍ ആഗ്രഹിച്ച കാര്യം ഇര്‍ഷാദ്‌ എഴുതി…സന്തോഷം..

  2. ചന്ദ്രന്‍ വളരെ നല്ല ഒരു ലേഖനം ആയിരിന്നു. നമ്മള്‍ അനുഭവം കൊണ്ടേ വരള്‍ച്ച എന്താണ് എന്ന് പഠിക്കൂ

  3. ഇതാര് കേള്‍ക്കാന്‍. പറ്റുമെങ്കില്‍ അപ്പോള്‍ പത്തു കുപ്പി വെള്ളം വിറ്റ് നാലു കശുന്ദാക്കന്‌ കഴിയുമോ എന്നെ നമ്മള്‍ ചിന്തിക്കൂ .

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *