മുറകാമിയെ പ്രണയിച്ചതിന് എനിക്കുള്ള കാരണങ്ങള്‍

ഇംഗ്ളീഷ് പുസ്തകങ്ങള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ കൊതിയോടെയും സങ്കടത്തോടെയും നോക്കി നിന്ന ഒരു പാവം ഒരു നാട്ടുംപുറ സര്‍ക്കാര്‍ വിദ്യാലയ വിദ്യാര്‍ത്ഥിയെ ‘നോര്‍വീജിയന്‍ വുഡ്’ കൊണ്ട് ആ വലിയലോകത്തേയ്ക്ക് വലിച്ചിട്ടു, മുറാകാമി. ഈപുസ്തകം തന്ന ആനന്ദത്താല്‍ പ്രചോദിതനായി മുറാകാമിയുടെ മുഴുവന്‍ പുസ്തകങ്ങളും വായിച്ചു തീര്‍ത്തു . മാര്‍കേസിന്റെ മറ്റ് പുസ്തകങ്ങള്‍ വായിക്കാന്‍ മുറാകാമി ധൈര്യം തന്നു. യോസയെയും ഓര്‍ഹന്‍ പമുകിനെയും റോബര്‍ട്ടോ ബൊലാനോയെയും മനസ്സിലും പുസ്തക അലമാരയിലും എത്തിച്ചു. സാഹിത്യപരമായ കാരണങ്ങളാല്‍തന്നെ മുറാകാമിയെ പുച്ഛിക്കുന്നവര്‍ക്ക് മനസ്സിലാകാത്ത കാര്യങ്ങളുണ്ട് , അദ്ദേഹം ചെയ്യുന്നതായി എന്ന് പറയുകയായിരുന്നു ഞാന്‍-സനീഷ് എഴുതുന്നു

 

“Memory is a funny thing……”

 

അപ്പോള്‍, അതിനകത്തായിരുന്നപ്പോള്‍ പിന്നീട് എക്കാലത്തേക്കും പൂര്‍ണവിശദാംശങ്ങളോടെ ഓര്‍മിക്കപ്പെടുന്ന ഒന്നായിരിക്കും ആ രംഗം എന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയിരുന്നേയില്ല.പതിനെട്ട് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം ഇപ്പോള്‍ അത്ഭുതകരമായി തോന്നുന്നു, എല്ലാമുണ്ട് ഓര്‍മ്മയില്‍ അങ്ങേയറ്റം തെളിച്ചത്തോടെ . ഓരോ ഇലയുടെയും പച്ച,ഓരോ മരത്തിന്റെയും ഉയരവും ഗാഢതയും….. അന്ന് എന്നെക്കുറിച്ചും എനിക്കൊപ്പമുള്ള സുന്ദരിയായ പെണ്‍കുട്ടിയെക്കുറിച്ചുമല്ലാതെ ഒന്നും ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല. ഈ പ്രകൃതി വിശദാംശങ്ങള്‍ എങ്ങനെ ഇത്ര കൃത്യമായിവരുന്നു , ഓര്‍മയില്‍. ഞങ്ങളെക്കുറിച്ചു മാത്രമായിരുന്നു അന്നത്തെ ചിന്ത. ഒന്നിച്ച്നടക്കുന്നതിന്റെ കഠിനമായ ആഹ്ളാദവും പേരറിയാത്ത ദുഖവും…അങ്ങനത്തേതായിരുന്നു ആ കാലവും , എന്റ അന്നത്തെ പ്രായവും.
അന്ന് ഞാന്‍പ്രണയത്തിലായിരുന്നു, പ്രണയത്തില്‍…..ആകാവുന്നതില്‍ ഏറ്റവുമേറെ സങ്കീര്‍ണമായ പ്രണയത്തില്‍”

ഹരൂകി മുറാകാമിയുടെ നോര്‍വ്വീജിയന്‍ വുഡ് എന്ന നോവലിന്റെ എന്റെ കൈവശമുള്ള കോപ്പിയിലെ രണ്ടാം പേജില്‍ നിന്നും ഈ പാരഗ്രാഫ് ദുര്‍ബ്ബലമായി മൊഴിമാറ്റുമ്പോള്‍,എനിക്കറിയാം ആ പുസ്കത്തോടുള്ള അതികഠിനമായ എന്റെ പ്രണയം അല്ലാതെ ഒന്നുമില്ല ഇതില്‍. നോവലോ, ഈ വരികളുടെ ഒറിജിനലോ തരുന്ന ഗംഭീരമായ ആനന്ദാനുഭൂതി തരാന്‍ എന്റെ ദുര്‍ബ്ബലമൊഴിമാറ്റം പോരാ.

മുറാകാമി

1987ല്‍ ആണ് ജപ്പാനീസ് നോവലിസ്റ്റ് ഹരൂകി മുറാകാമി ‘നോര്‍വീജിയന്‍ വുഡ്’ എഴുതുന്നത്. പത്ത് പതിമൂന്ന് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം ഞാന്‍ അത് വായിക്കുമ്പോഴേക്ക് കോടിക്കണക്കിന് വായനക്കാരുടെ പ്രിയ പുസ്തകം ആയി മാറിയിരുന്നു ‘നോര്‍വീജിയന്‍ വുഡ്’ . അസംഖ്യം ഭാഷകളിലേക്ക് വിവര്‍ത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നു.മുന്‍ പുസ്തകങ്ങള്‍ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നതില്‍ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി തന്റെ വായനക്കാരുടെ എണ്ണം കോടിക്കണക്കിനായി വളര്‍ന്നതില്‍ മുറാകാമി ഞെട്ടുകയും ദുഖിതനാവുകയും ചെയ്തു എന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിവര്‍ത്തകന്‍ ജേ റൂബിന്‍ പിന്നീട് എഴുതി .പ്രശസ്തിയ്ക്ക് ഒരു രസമുണ്ട്, സൂപ്പര്‍ സ്റാര്‍ഡത്തിന് അതില്ല.പേടിപ്പിക്കുന്ന സൂപ്പര്‍ സ്റാര്‍ഡത്തില്‍ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാന്‍ മുറാകാമി യൂറോപ്പിലേക്ക് നാടു വിട്ട് പോയി എന്ന് അദ്ദേഹം എഴുതുന്നു.
ഏറ്റവുമൊടുവിലത്തെ നോവല്‍ 1Q84 ന് വേണ്ടി ആളുകള്‍ പുസ്തകശാലകളില്‍ ക്യൂ നില്‍ക്കുന്നെന്നാണ് വാര്‍ത്ത.

‘നോര്‍വീജിയന്‍ വുഡ്’ ചലചിത്രമായപ്പോള്‍ അതിന് വേണ്ടി സെറ്റിട്ട ലൊക്കേഷന്‍ വിനോദ സഞ്ചാര കേന്ദ്രമായെന്ന് ഒരു ജപ്പാന്‍ ഓണ്‍ലൈന്‍ വാര്‍ത്താ മാസികയില്‍ വായിച്ചു. പുസ്തകത്തിന്റെയോ എഴുത്തുകാരന്റെയോ സൂപ്പര്‍ സ്റാര്‍ഡം സാഹിത്യ മേന്‍മയുടെ അടയാളമല്ലെന്ന് പൂര്‍ണമായി വിശ്വസിക്കുന്ന വായനക്കാരന്‍ തന്നെയാണ് ഞാന്‍.പക്ഷെ ഒരുവായനക്കാരനെ, ഒരാളെയെങ്കിലും, ഒരു പുസ്തകം വായിക്കുന്നതിന് മുമ്പും പിമ്പും എന്നാക്കി മാറ്റിക്കളയുന്നവയെ നിസ്സാരമായി കാണരുത്. എനിക്ക് അതാണീ പുസ്തകം.

37ാം വയസ്സില്‍ ബീറ്റില്‍സിന്റെ ഒരു പാട്ട്കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ പതിനെട്ട് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കപ്പുറത്തെ പഠന കാലം ഓര്‍ക്കുകയാണ് ടോറു വാതാനബെ.
ബീറ്റില്‍സിന്റെ ‘നോര്‍വീജിയന്‍ വുഡ്’ എന്ന പാട്ടാണ് ടോറുവിന്റെ ടീനേജിനും യൌവനത്തിനുമിടയിലെ തീം സോംഗ് .ആ കാലത്തിന്റേതായ എല്ലാം, അതിലൂടെ വന്ന ഒരാള്‍ക്ക് കാണാതെ പോകാനാവാത്ത വിധം എഴുതി വെച്ചിരിക്കുകയാണ് മുറാകാമി.

ഒരിക്കലും ആര്‍ക്കുമറിയാത്ത കാരണത്താല്‍ വിചിത്രമായ രീതിയില്‍ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്ന സുഹൃത്ത് കിസുകി, കിസുക്കിയുടെയും,ടോറുവിന്റെയും കാമുകി ആയിരുന്ന നഓക്കോ, പിന്നീടെത്തുന്ന മിഡോറി….അവരുടെ കൂടിക്കാഴ്ചാ നേരങ്ങള്‍, അവര്‍ പറയുന്ന കാര്യങ്ങള്‍,അവര്‍ തമ്മിലുണ്ടാകുന്ന ശാരീരിക ബന്ധത്തിന്റെ വിശദാംശങ്ങള്‍. കാണാതാകലുകള്‍, അമ്പരപ്പിക്കുന്ന തിരിച്ചു വരവുകള്‍…..മാന്ത്രികമായ എന്തോ ഒന്ന് അനുഭവിപ്പിക്കും, മുറാകാമി കഥ പറഞ്ഞുപോകുമ്പോള്‍. വായനക്കാരനെ ഒരേസമയം ആസക്തമായ ചെറുപ്പകാലത്തും, അനാസക്തിയുടെ താത്വികതലത്തിലും നിര്‍ത്തുന്ന ഒരു മാന്ത്രികത മുറാകാമിയുടെ എഴുത്തിനുണ്ട്.

പറയുമ്പോള്‍ എല്ലാം പറയണമല്ലോ, ഹരൂകി മുറാകാമിയുടേത് ലോകത്തിലെ എഴുത്തു പണ്ഡിതരെല്ലാം ഗൌരവത്തിലെടുക്കുന്ന പേരല്ല. പൈങ്കിളി എഴുത്തുകാരന്‍ എന്ന് അദ്ദേഹത്തെ വിളിക്കുന്നവരുണ്ട്. ജനപ്രിയം എന്നാണ് അതിന്റെ ആന്തരികാര്‍ത്ഥമെങ്കില്‍ അത് തെറ്റായവിളിയല്ല താനും.

അതി ബൃഹത്തായ ജപ്പാന്റെ സാഹിത്യപാരമ്പര്യത്തില്‍ നിന്ന് സ്വയംവിച്ഛേദിച്ച് എഴുതുന്ന മുറാകാമിയെ അമേരിക്കാ നോക്കിയായഎഴുത്തുകാരന്‍ എന്ന് വിളിക്കുന്നവരുമുണ്ട്. അതും ശരിയാണ്. ജപ്പാന്‍ ഭാഷയും സാഹിത്യവും പഠിപ്പിക്കുന്ന അധ്യാപക ദമ്പതികളുടെ മകനായി പിറന്ന മുറാകാമിയുടെ എഴുത്തുകളില്‍ ദേശീയതാ അഭിമാനം ഇല്ല തന്നെ. ബീറ്റില്‍സ് അടക്കമുള്ള പാശ്ചാത്യസംഗീതശാഖകളെ ക്കുറിച്ചുള്ള പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ മാത്രമല്ല, മക് ഡൊണാള്‍ഡ്സ് പോലുള്ള ത നികച്ചവടബിംബങ്ങളുടെ സമൃദ്ധിയും മുറാകാമി തെറ്റായി കാണുന്നില്ല.

എങ്കിലും പതിനായിരങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം എനിക്കും പ്രിയപ്പെട്ടവനായി തുടരുന്നു , മുറാകാമി. മലയാളത്തിലുള്ള വിവര്‍ത്തനകൃതികള്‍ക്കപ്പുറത്തേക്ക് പോകാനാവാതെ ഇംഗ്ളീഷ് പുസ്തകങ്ങള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ കൊതിയോടെയും സങ്കടത്തോടെയും നോക്കി നിന്ന ഒരു പാവം ഒരു നാട്ടുംപുറ സര്‍ക്കാര്‍ വിദ്യാലയ വിദ്യാര്‍ത്ഥിയെ ‘നോര്‍വീജിയന്‍ വുഡ്’ കൊണ്ട് ആ വലിയലോകത്തേയ്ക്ക് വലിച്ചിട്ടു, മുറാകാമി. ഈപുസ്തകം തന്ന ആനന്ദത്താല്‍ പ്രചോദിതനായി മുറാകാമിയുടെ മുഴുവന്‍ പുസ്തകങ്ങളും വായിച്ചു തീര്‍ത്തു.
മലയാളത്തില്‍ വിവര്‍ത്തനം ചെയ്യപ്പെടാത്തതിനാല്‍ അപ്രാപ്യമായിരുന്ന മാര്‍കേസിന്റെ മറ്റ് പുസ്തകങ്ങള്‍ വായിക്കാന്‍ മുറാകാമി ധൈര്യം തന്നു. യോസയെയും ഓര്‍ഹന്‍ പമുകിനെയും റോബര്‍ട്ടോ ബൊലാനോയെയും മനസ്സിലും പുസ്തക അലമാരയിലും എത്തിച്ചു. സാഹിത്യപരമായ കാരണങ്ങളാല്‍തന്നെ മുറാകാമിയെ പുച്ഛിക്കുന്നവര്‍ക്ക് മനസ്സിലാകാത്ത കാര്യങ്ങളുണ്ട് , അദ്ദേഹം ചെയ്യുന്നതായി എന്ന് പറയുകയായിരുന്നു ഞാന്‍. അതു കൊണ്ട് എല്ലാ വര്‍ഷവും നോബല്‍ പുരസ്കാര വാതു വെയ്പ് സൈറ്റുകളില്‍ പരാമര്‍ശിക്കപെടുമ്പോള്‍
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിനെ തള്ളിക്കളയുന്നവര്‍ക്ക് തെറ്റിപ്പോകട്ടെ , അവര്‍ എത്ര വലിയ നിരൂപകരാണെങ്കിലും എന്ന് ആശിക്കുന്നൊരു മുറാകാമി ഫാന്‍ കൂടെയാണ് ഞാന്‍ എന്ന് പറയുന്നതില്‍ വിഷമമില്ല.

………………………………………………………………………………

യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ‘നോര്‍വീജിയന്‍ വുഡി’നേക്കാള്‍ പ്രിയപ്പെട്ട മുറാകാമി നോവല്‍ ‘കാഫ്ക ഓണ്‍ ദി ഷോര്‍’ അല്ലേ എന്നെനിക്ക് തന്നെ തോന്നാറുണ്ട്, ഇപ്പോള്‍. പക്ഷെ സാഹിത്യ ബാഹ്യമായ നേരത്തെ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളാല്‍ ഞാന്‍ വിടാതിരിക്കുകയാണ് ‘നോര്‍വീജിയന്‍ വുഡി’നെ. ഒരു കാര്യം കൂടെ. ആദ്യം ഞാന്‍ മലയാളത്തിലാക്കി ചേര്‍ത്ത രണ്ടാം പേജിലെ പാരഗ്രാഫിനെക്കുറിച്ച്. ഇതൊരു സാധാരണ പ്രേമകഥയാണ് എന്ന തോന്നലിലാകും നോവല്‍ വായിക്കാത്തവര്‍ ഈ കുറിപ്പും ആ മൊഴിമാറ്റവും വായിച്ചാല്‍ എത്തുക എന്നെനിക്കറിയാം.

അതില്‍ എനിക്ക് സന്തോഷമുണ്ട്. എന്നെങ്കിലും ഈ പുസ്തകം വായിക്കാനിടയായാല്‍ ഞാനെത്ര നിസ്സാരീകരിച്ചിരിക്കുന്നു ‘ ‘നോര്‍വീജിയന്‍ വുഡി’നെ എന്ന് കണ്ട് ദേഷ്യംതോന്നും നിങ്ങള്‍ക്കെന്നോട് എന്നത് ഓര്‍ക്കുമ്പോഴുള്ള സന്തോഷം

4 thoughts on “മുറകാമിയെ പ്രണയിച്ചതിന് എനിക്കുള്ള കാരണങ്ങള്‍

  1. ഇങ്ങനെയെങ്കില്‍ എനിക്കും പ്രേമിക്കണം, മുറകാമിയെ

  2. ഫിക്ഷനില്‍ മാത്രമല്ല ‘പരേതന്‍’ കൈവേചിട്ടുള്ളത്. മുരകമിയുടെ ദി അണ്ടര്‍ ഗ്രൌണ്ട് എന്നാ പുസ്തകം ഒരു ക്ലാസ്സിക്‌ ആണ്. ടോക്യോ സബ് വേ യില്‍ ഓം ശിന്റിക്യോ നടത്തിയ വാതക ആക്രമണത്തിന്റെ വിശദാംശങ്ങള്‍ അതില്‍ പ്രതിപാദിക്കുന്നു. മുരകമിയെ കുറിച്ച് കുറെ ആയി വായിച്ചിട്ട്. സനീഷിനു അഭിവാദ്യങ്ങള്‍….

  3. some wiki information plus some emotional blah blah…, that’s what’s this article. You should do your homework before you write. Murakami definitely deserves a better appreciation!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *