സാരിത്തുമ്പിനപ്പുറം, അമ്മ!

മുറ്റത്ത് ചുട്ടുപഴുത്ത മണലില്‍ അമ്മ സാരി ഉണങ്ങാനിടും. ഉരുളന്‍ കല്ലുകള്‍ അതില്‍ മുഴകള്‍ സൃഷ്ട്ടിക്കും. ഉണങ്ങിയ സാരിയില്‍ അള്ളിപ്പിടിച്ചു കിടക്കുന്ന കല്ലുകളെ പെറുക്കി മാറ്റുക എന്റെ ജോലിയാണ്. കല്ലു മാററിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ അമ്മ ഒരറ്റം പിടിക്കും, ഞാന്‍ മറ്റേ അറ്റവും. കോണോടുകോണ്‍ വലിക്കും. കഞ്ഞിപ്പശ എകിയ കാഠിന്യത്തില്‍ നിന്നും തുണിയെ വിമുക്തമാക്കുന്ന ചടങ്ങ്. അത് കഴിഞ്ഞാല്‍ മടക്കി ഇരുമ്പു പെട്ടിയിലേക്ക്. ചിലപ്പോള്‍ ഇസ്തിരിയിടും. ചിരട്ടക്കരി കൊണ്ടുള്ള ഇസ്തിരിട്ടി.

സായിപ്പിനും എനിക്കുമിടയില്‍ ഒരു പാവം ഇംഗ്ലീഷ്

നാട്ടില്‍ നിന്നു കൊണ്ടുവന്ന സായിപ്പിനെ അതേപടി ഉപയോഗിക്കുവാന്‍ കഴിയാത്തതുകൊണ്ട് പറയേണ്ട ആശയം പച്ചമലയാളത്തില്‍, തനികൊരട്ടിയില്‍, ആദ്യംമനസ്സില്‍ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു. പിന്നെ അത് ഇന്ത്യനുപയോഗിച്ച് കനേഡിയന്‍ സായിപ്പിന്റെ ഭാഷയില്‍ ഒരുകാച്ച്. അതിനു പ്രയാസമില്ല. കൂടുതല്‍ അറിവും വേണ്ട. ഇടക്കിടയ്ക്ക് ,യ്യാ എന്നും നൊപ്, നോപ് എന്നുമൊക്കെ കേറ്റും- ദേശാടനങ്ങള്‍ക്കിടെ സംഭവിക്കുന്ന ഭാഷയുടെ മറിമായങ്ങള്‍. കാനഡയിലെ കാല്‍ഗറിയില്‍നിന്ന് കെ.എസ് അസീസ് എഴുതുന്നു

ഇത്തിരി നന്ദി, പ്രവാസികളോടുമാവാം

പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങളില്‍ സമയക്കുറവുണ്ട് എന്ന കാരണംകൊണ്ട് സമയം വിശാലമായി കിടക്കുന്ന കേരളത്തിലേയ്ക്ക് വരുന്നതിനെപ്പറ്റി ആലോചിക്കണ്ട. അവിടെയെല്ലാം കൊല്ലത്തില്‍ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ തുടര്‍ച്ചയായി കിട്ടുന്ന ഒഴിവുദിവസങ്ങള്‍ സ്ഥലങ്ങള്‍ കാണാനോ മറ്റു വിധത്തില്‍ ചെലവാക്കാനോ കഴിയുമല്ലൊ. മറിച്ച് ഇവിടെ ഒഴിവു സമയമെന്നത് ഒരു മിഥ്യയാണ്. ജീവിതപ്രാരാബ്ധങ്ങള്‍ തീര്‍ത്തുവരുമ്പോഴെയ്ക്ക് നമുക്കൊക്കെ വയസ്സാവും.

അമേരിക്കയുടെ ഡോളർക്കാടുകൾ

മറുലോകം കണ്ടില്ലെങ്കിലും ഇവിടെയും ഭാഷയുടെ ഒരു വിളക്ക് എരിയുന്നുണ്ട്, കുറെ സാഹിത്യതല്‍പ്പരര്‍ അതിനടുത്തേക്ക് പറന്നടുക്കുന്നുണ്ട്. ഗള്‍ഫിലെപ്പോലെ മലയാളം ലൈബ്രറികള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ ഞങ്ങളും പുതുതായി പബ്ളിഷ് ചെയ്ത പുസ്തകങ്ങള്‍വായിക്കുമായിരുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള പരിമിതിക്കുള്ളില്‍ നിന്നു കൊണ്ട് ‘ആടുജീവിതം’ പോലെ ഒരു ‘അമേരിക്കന്‍ ജീവിതം ഒരു അമേരിക്കന്‍ മലയാളി എഴുതിയെന്നും വരാം. അല്‍പ്പം കൂടി സമയം തരൂ.

ഒളിച്ചുകടത്തിയ കേരളം തിരിച്ചു ചോദിക്കുന്നത്

കനേഡിയന്‍ പ്രവാസ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് നിര്‍മല എഴുതുന്നു. ദീര്‍ഘ ലേഖനത്തിന്റെ രണ്ടാം ഭാ