കാണാമറയത്തുനിന്നും അവള്‍ കൈനീട്ടുന്നു

അവളെ വിളിക്കാമായിരുന്നുവെന്ന് ഇന്നോര്‍ക്കുന്നു. മനസ്സു തുറന്നൊന്ന് സംസാരിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍, ഒരു പക്ഷേ, ആ മരണം വഴി മാറിയേനെ. കത്തുന്ന മരുഭൂമിയില്‍നിന്ന് ഇത്തിരി നേരമെങ്കിലും ഒരു മരുപ്പച്ചയിലെത്തിയെങ്കില്‍ അവള്‍ക്കവളെ നേര്‍ക്കുനേര്‍ കാണാമായിരുന്നു. ജീവിതത്തിന്റെ പച്ചപ്പും പൂക്കളും ശലഭങ്ങളും ഓര്‍ത്തെടുക്കാമായിരുന്നു. എങ്കില്‍ എന്ന ഒറ്റ വാക്കു കൊണ്ട് തീര്‍ത്തൊരു സങ്കടം പിന്നീടിന്നോളം എന്നെ കീറിമുറിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു…ജീവിതത്തിന്റെ ആഴങ്ങളോളം നീണ്ട സൌഹൃദങ്ങളുടെ കലങ്ങിമറിയലുകള്‍. സൌഹൃദ ദിനത്തില്‍ സരിത കെ. വേണു എഴുതുന്നു