കെ.യു അബ്ദുല്‍ ഖാദര്‍ : ഓര്‍മ്മ മുറിച്ച് ഒരെഴുത്തുകാരന്‍ തിരിച്ചെത്തുന്നു

എന്തുകൊണ്ട് കെ.യു അബ്ദുല്‍ ഖാദര്‍? നാലാമിടത്തിന് പറയാനുള്ളത്.

വിനയരേ വിനയരേ, നിറമില്ലാത്തൊരു കല്ല് തരാമോ?

വാക്കുകള്‍ കാടുകേറുന്ന രാത്രികളിലെപ്പോലെ, ദേ ഇങ്ങോട്ട് നോക്യേ, ഇത് കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് വിനയര്‍ ഇപ്പോഴും ശ്രദ്ധ ക്ഷണിക്കുന്നു. പോകുന്നേന്‍ പോകുന്നേനോ ഞാനോ ഞാന്‍ പോകുന്നേന്‍ , എന്ന് പതിഞ്ഞുപാടുന്നു -സര്‍ജു എഴുതുന്നു

വിസ്കൊന്‍സിനിലെ വെടിയുണ്ടകള്‍ നമ്മോടു പറയുന്നത്

വെടിയുണ്ടകള്‍, എത്ര വേഗമാണ് ജീവനുള്ള മനുഷ്യരെ ഓര്‍മ്മയിലേക്ക് ചുരുട്ടിക്കെട്ടുന്നത്! ഇന്ത്യയിലടക്കം തോക്കുകള്‍ വ്യാപകമാവുന്ന കാലം ഏറെ അകലത്തല്ല എന്ന് വാര്‍ത്തകള്‍ പറഞ്ഞുതരുന്നു. വല്ലാതെ വയലന്റാവുന്ന ഒരു തലമുറയുടെ വരവു ഘോഷിക്കുന്നു നമ്മുടെ ചോരത്തിണര്‍പ്പുള്ള വീഡിയോ ഗെയിമുകള്‍. ഒറ്റ വെടിക്ക് എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും തീര്‍ക്കാമെന്നു കരുതുന്ന മനുഷ്യരുടെ ആ കാലം വരാതിരിക്കട്ടെ എന്നു തന്നെയാണ് വിസ്കോന്‍സിനിലെ ദേവാലയം ഉറക്കെപ്പറയുന്നത്.

അവനില്ലാതെ, അവന്റെ പുസ്തകം

പുസ്തകം ഇറക്കണമെന്നത് അവന്റെ വലിയ സ്വപ്നമായിരുന്നു. സ്വന്തം പുസ്തകം. അവന്റെ കൂട്ടുകാരുടെ മുന്‍കൈയില്‍ അത് ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ വല്ലാത്തൊരു വികാരമാണ് എന്നില്‍ ഇരമ്പുന്നത്. ഇത് കാണാന്‍, വായിക്കാന്‍ അവന്‍ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍…

മരണം ഒരു സൈബര്‍ പ്രതിഭാസമല്ല

പുതിയ മരണം, ശാന്തമല്ല. അതൊരു നീതികേടാണ്. ആ നീതികേടിനെതിരെ പൊരുതാന്‍ ജ്യോനവന്റെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ ശ്രമിച്ചതിന്റെ നിദര്‍ശനമാണ് ഈ പുസ്തകം.

ജ്യോനവന്‍: വിഷാദം കൊത്തിയ പറവ

ജ്യോനവന്റെ കവിതകള്‍ നിറയെ സങ്കടങ്ങളാണ്. വിഷാദത്തിന്റെ ഇരുള്‍ വീണ കവിതകളാണ് കൂടുതലും. തൊടാന്‍ പറ്റാത്ത അകലങ്ങളെപ്പറ്റിയുള്ള വിഷമങ്ങള്‍, കൊഴിഞ്ഞുപോയവയെപ്പറ്റിയുള്ള വിഷമങ്ങള്‍, വിഷാദത്തിന്റെ അറ്റമായ നിര്‍മ്മമതയും മരണവും അവന്റെ കവിതകളില്‍ പലപ്പൊഴും കയറിവരുന്നു.

ജ്യോനവന്റെ ഡയറിക്കുറിപ്പുകള്‍

ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും എഴുത്തിനെക്കുറിച്ചും ജീവിക്കുന്ന ലോകത്തെക്കുറിച്ചും ആഴമുള്ള നിരീക്ഷണങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു ജ്യോനവന്. അതിന്റെ മിന്നല്‍ കാണാം, ഈ ഡയറിക്കുറിപ്പുകള്‍. മരണശേഷം സുഹൃത്തുക്കള്‍ ചേര്‍ന്ന് ജ്യോനവന്റെ അനുഭവക്കുറിപ്പുകള്‍ എന്ന പേരില്‍ തുടങ്ങിയ ബ്ലോഗില്‍ http://jyonavan.blogspot.in/ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതാണ് ഈ ഡയറിക്കുറിപ്പുകള്‍.

മെഹ്ദി: പ്രണയ-വിരഹങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു പുഴ

>ഫൈസ് അഹമ്മദ് ഫൈസിന്റെ പ്രണയവും പ്രതിഷേധവും മിര്‍സാ ഗാലിബിന്‍റെ വിരഹവും മിര്‍ തഖി മീറിന്റെ ഉന്മാദവും…പല ഭാവങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു മെഹ്ദിയുടെ പാട്ടിന്. വാക്കുകളെ ആവര്‍ത്തിച്ചും മഥിച്ചും പ്രലോഭിപ്പിച്ചും ചവച്ചും മെഹ്ദി പാടി. മനപ്പൂര്‍വ്വമായ ചില മൌനങ്ങള്‍ ആ ഒഴുക്കിനിടെ ദ്വീപുകളെ പോലെ നില കൊണ്ടു.അപ്പോഴതില്‍ നമുക്ക് അപഥ സഞ്ചാരം നടത്താം. സ്വപ്നം കാണാം..കാല്പനികതയുടെ പല കടലുകള്‍ കാണാം.
അപ്പോഴേക്കും മെഹ്ദി തിരിച്ചു വരും. ഉച്ചസ്ഥായിയുടെ ഒരു തിരമാലയിലേക്ക് നമ്മെ വലിച്ചെറിയും. കസൃതിയോടെ ചിരിക്കും. പൊടുന്നനെ ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും തകിടം മറിച്ച് ഗര്‍ത്തങ്ങളിലേക്ക് തള്ളിയിടും.എന്നിട്ടൊരു പൂവെറിഞ്ഞു തരും. പാരച്യുട്ട് പോലെ ഗഗനസഞ്ചാരിയാക്കാന്‍- -പ്രണയ വിരഹങ്ങളുടെ ഭാവസാന്ദ്രമായ പാട്ടുനേരങ്ങള്‍ക്കൊടുവില്‍ വിടപറഞ്ഞ, ഗസല്‍ ചക്രവര്‍ത്തി മെഹ്ദി ഹസനെക്കുറിച്ച് ഷാജഹാന്‍ എഴുതുന്നു

ഈ ബലി വിതുമ്പുന്ന, വിറക്കുന്ന ഇന്ത്യക്കുവേണ്ടി

ഒരാണ്ടു മുന്‍പ് അവരൊരുമിച്ച് ചെയ്ത ഒരു സ്റ്റോറിക്കു വേണ്ടി അവനെടുത്ത, മാഗസിനില്‍ അടിച്ചു വരാതെ പോയ മൊട്ടത്തലയന്‍ കുട്ടിയുടെ ചിത്രം കാണിച്ചാല്‍ അവന്‍ തിരിച്ചറിയുമെന്നും ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വരുമെന്നും പ്രത്യാശയോടെ തുഷ ഫെയ്സ്ബുക്കിലെഴുതി. ഒരു ഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍ എന്ന നിലയില്‍ ഏറ്റവുമധികം സന്തോഷിക്കുകയും ഊറ്റം കൊള്ളുകയും ചെയ്ത ചിത്രമായിരുന്നു അത്. ഒരാഴ്ചക്കകം തരുണ്‍ ആശുപത്രി വിടുമെന്ന് അവരെഴുതി.
പൊടുന്നനെ കാര്യങ്ങളെല്ലാം വിപരീതമായി, ഇന്നലെ പുലര്‍ച്ചെ ജൂണിന്റെ മറ്റൊരു മഴച്ചിത്രമായി വിക്ടര്‍ ജോര്‍ജിനു പിന്നാലെ അവനും പോയി.മൂടിവെക്കപ്പെട്ട വിതുമ്പുന്ന, വിറക്കുന്ന ഇന്ത്യയെന്ന നേരിനെ പുറം ലോകത്തെ അറിയിക്കാന്‍ അവന്‍ ആയുധമാക്കിയത് സ്വന്തം ജീവിതം തന്നെയായിരുന്നു. പകരം വെക്കാനാവാത്ത ഈ ബലി പാഴാവാതിരിക്കട്ടെ-മാവോയിസ്റുകളുടെ ആയുധപ്പുരയെന്ന് ഭരണകൂടവും പട്ടാളവും നമ്മളോടു പറഞ്ഞു തന്ന ഛത്തീസ്ഗഢിലെ അബുജ്മാഢ് ദേശത്തിന്റെ സത്യാവസ്ഥ പുറത്തുകൊണ്ടുവരാന്‍ നടത്തിയ യാത്രക്കിടെ മലേറിയ ബാധിച്ച് ഇന്നലെ പുലര്‍ച്ചെ ജീവിതത്തോട് വിടപറഞ്ഞ തെഹല്‍ക്ക ഫോട്ടോ ജേണലിസ്റ്റ് തരുണ്‍ സെറാവത്തിന്റെ വിയോഗത്തെക്കുറിച്ച് സവാദ് റഹ്മാന്‍ എഴുതുന്നു

ശീര്‍ഷകം വെട്ടിനുറുക്കപ്പെട്ട ഒരു കവിത

സമവായങ്ങളാല്‍ മലിനപ്പെടാത്ത ധീരമായ ജീവിതമായിരുന്നു, വടകരക്കടുത്ത്വെച്ച് അക്രമിസംഘം വെട്ടിക്കൊന്ന ടി.പി ചന്ദ്രശേഖരന്റേത്. രാഷ്ട്രീയം കത്തുന്ന തെരുവുകളില്‍ ജീവിതം മുഴുവന്‍ നടന്നുതീര്‍ത്ത അദ്ദേഹത്തെ ചൊല്ലി തെരുവുകളില്‍ ഇപ്പോഴും വാദപ്രതിവാദങ്ങള്‍ തുടരുകയാണ്. മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ ഭാഷ മായ്ച്ചുകളയുന്ന കക്ഷിരാഷ്ട്രീയ വടംവലിയാണ് അരങ്ങുതകര്‍ക്കുന്നത്. അതിന്റെ ക്രൂര യുക്തികള്‍ക്കും മനുഷ്യപ്പറ്റില്ലാത്ത ന്യായാന്യായങ്ങള്‍ക്കുമിടയിലാണ് ഒരു കവിത ‘നാലാമിട’ത്തിന് ഇ മെയിലില്‍ അയച്ചു കിട്ടുന്നത്. എല്ലാം കണ്ടുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്ന സാധാരണ മനുഷ്യരുടെ അടഞ്ഞുപോയ ഭാഷയില്‍, അവരുടെ വ്യഥകളുടെ നേര്‍പകര്‍പ്പു പോലൊരു കവിത. വ്യക്തിപരതയില്‍നിന്ന് രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്കു വളരുന്ന സ്ഫടിക മുനയുള്ള ആ കവിത ഞങ്ങള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു.

ചിതറിയിട്ടും അറ്റുപോവാത്ത ഒരാള്‍

ഇത്രയധികം ഭീഷണികള്‍ ഉണ്ടാവുമ്പോള്‍, രാത്രി ഒറ്റക്ക് ബൈക്കില്‍ പോവുന്നത് ശരിയല്ലെന്ന് ഞാന്‍ പലപ്പോഴും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. തനിച്ച് പോവരുതെന്നും മുന്‍കരുതല്‍ എടുക്കണമെന്നും മറ്റു പലരും ഉപദേശിക്കാറുമുണ്ട്. എന്നാല്‍, ടി.പി ഒരു യാത്രയും മുടക്കിയില്ല. ഭീഷണികാരണം ജോലികള്‍ മാറ്റിവെക്കാനോ മരണത്തെപ്പേടിച്ച് സമവായത്തിനു നില്‍ക്കാനോ ഒരിക്കലും ആ മനുഷ്യന്‍ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. ‘മാക്സിമം, മരിക്കുകയല്ലേ ചെയ്യൂ. അവര്‍ കൊന്നോട്ടെ’-ഇതായിരുന്നു ഇത്തരം സന്ദര്‍ഭങ്ങളിലെ ടി.പിയുടെ പതിവു മറുപടി.

അവനെയാണ് എന്റെ ഭാഷാശാസ്ത്രത്തിലിട്ട് വെട്ടിക്കൊന്നത്

വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രാമധ്യേ ഇന്നലെ രാത്രിയില്‍ വടകരക്കടുത്ത് വള്ളിക്കാട് വെച്ച് അക്രമി സംഘം വെട്ടിക്കൊന്ന റവല്യൂഷനറി മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടി നേതാവ് ടി.ചന്ദ്രശേഖരന്റെ കാമ്പസ് കാലം. ജോ മാത്യു എഴുതുന്നു

ഒരു ഗോസ്റ്റ് റൈറ്ററുടെ ജീവിതവും മരണവും

ഇന്ന്, തിങ്കളാഴ്ച, രാവിലെയാണ് കൊട്ടാരം മരിച്ചത് (അന്തരിച്ചത് എന്നു പറയാന്‍ കൊട്ടാരം സമ്മതിക്കുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല, അല്ലെങ്കില്‍ ചത്തത് എന്നു പറയാനാകും കൂടുതല്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുക). തിരുവല്ല മിഷന്‍ ആശുപത്രിയില്‍ അവസാന ശ്വാസം നിലയ്ക്കുമ്പോള്‍ ബന്ധുക്കള്‍ ആരൊക്കെ അടുത്തുണ്ടായിരുന്നുവെന്നോ ഉറ്റവര്‍ ആരെങ്കിലുമായി കൊട്ടാരത്തിനു ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നോ എന്നൊന്നും അറിയില്ല. രണ്ടു വര്‍ഷം മുമ്പ് ഡല്‍ഹിയിയോട് വിട പറഞ്ഞ് സ്വദേശമായ ഹരിപ്പാടേക്ക് നീങ്ങിയതിനു ശേഷം അദ്ദേഹത്തെ കുറിച്ച് ഒന്നും അറിഞ്ഞിരുന്നുമില്ല-വിട പറഞ്ഞ മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തകന്‍ കൊട്ടാരത്തില്‍ നരേന്ദ്രനെക്കുറിച്ച് കെ.എന്‍ അശോക് എഴുതുന്നു

മരണത്തിനും ജീവിതത്തിനുമിടയില്‍ ഒരു രാത്രി

അകാലത്തില്‍ വേര്‍പിരിഞ്ഞ സി. ശരത് ചന്ദ്രന് നാലാമിടത്തിന്റെ ആദരം. ശരത്തിന്റെ മരണശേഷം സുഹൃത്തും മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകയുമായ രേണു രാമനാഥ് എഴുതിയ കുറിപ്പ് പുന: പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു.

ശരത്തിനൊപ്പം, ഓര്‍മ്മകള്‍ക്കൊപ്പം

സി. ശരത്ചന്ദ്രനെക്കുറിച്ച് റാസി സംവിധാനം ചെയ്ത ‘ പോരാട്ടങ്ങളുടെ മൂന്നാം കണ്ണ്’ എന്ന ചിത്രത്തെക്കുറിച്ച് രേണു രാമനാഥ് എഴുതുന്നു

ആ പുസ്തകം അടയുമ്പോള്‍ 

മലയാള പ്രസാധന രംഗത്ത് വ്യക്തിമുദ്ര പതിപ്പിച്ച ഒരാള്‍ കൂടി വിട വാങ്ങി. റെയിന്‍ബോ ബുക്സ് ഉടമ എന്‍. രാജേഷ് കുമാര്‍.

ബദലില്ല, ഈ അഗ്നിക്ക്

കേള്‍ക്കുന്നതെല്ലാം ജന്മികളുടെയും പോലീസിന്റെയും ക്രൂരതയുടെയും കൊടിയ മര്‍ദ്ദനത്തിന്റെയും കഥകള്‍. തീച്ചൂളയില്‍ മുളച്ചുപൊന്തിയ ഈ കമ്യൂണിസ്റിന് ബദല്‍ ഇനിയില്ല.

ഈ മരത്തിലുണ്ടായിരുന്നു, ഭാവിയുടെ വിത്തുകള്‍

കഴിഞ്ഞ മാസം 23ന് വിട പറഞ്ഞ പാരിസ്ഥിതിക ഗുരു ശിവപ്രസാദ് മാഷെക്കുറിച്ച് ഹരീഷ് വാസുദേവന്‍ എഴുതുന്നു

ധിഷണയും പ്രതിബദ്ധതയും ഒന്നിച്ചൊഴുകുമ്പോള്‍…

ആഴത്തിലുള്ള ധൈഷണികതയുടേയും പ്രതിബദ്ധതയുടേയും മുദ്രയുള്ള അദ്ധ്യാപനത്തിലൂടെ ക്ലാസ്സ് മുറികളെ ചലനാത്മകമാക്കിയ വ്യക്തിത്വമാണ് ഇക്കഴിഞ്ഞ ഫെബ്രുവരി 6 നു അന്തരിച്ച പ്രൊഫ. രാമചന്ദ്രന്‍നായരുടേത്.

പറിച്ചെടുക്കാനാവില്ല വിറ്റ്നി, മുറിവാഴങ്ങള്‍ തൊടുമീ ഓര്‍മ്മകള്‍

മോഡലിങ് കാലത്ത് വര്‍ണവിവേചനത്തിനെതിരേ ശബ്ദമുയര്‍ത്തിയ വിറ്റ്നിക്ക് നമ്മുടെ ഓര്‍മ്മകളില്‍നിന്ന് ഓടിപ്പോവാനാവില്ല. മനസ്സിന്റെ മുറിപ്പാടുകളില്‍നിന്ന് ആ ഗാനങ്ങളെ ആര്‍ക്കും അപഹരിക്കാനും കഴിയില്ല. അവര്‍ നേടിയ ഗ്രാമികള്‍ക്കും, എമ്മി അവാര്‍ഡുകള്‍ക്കും, ബില്‍ ബോര്‍ഡ് മ്യൂസിക് അവാര്‍ഡുകള്‍ക്കുമൊക്കെ അതീതമായി കണ്ണുപൂട്ടാതിരിക്കുന്നു, ആ ഗാനങ്ങള്‍. അതിന്റെ മാന്ത്രിക സ്പര്‍ശം.