ഹാച്ചിയെക്കുറിച്ച് അത്രമേല്‍

താമസ സ്ഥലം മാറേണ്ടി വന്ന ദിവസം, ഒരു ക്യാമറയും ആഹാരവും കൊണ്ട് മുറ്റത്തിറങ്ങുന്നത് വരെ ഹാച്ചി മുറ്റത്തെ മുരിക്കിന്‍ ചുവട്ടില്‍ കിടന്നിരുന്നു. ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് അതെവിടെ പോയി എന്ന് കണ്ടു പിടിക്കാനായില്ല. ഒരു പക്ഷെ അനാഥത്വത്തിലൂടെ ഓര്‍മിയ്ക്കപ്പെടുന്നത് അവന് സഹിയ്ക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരിയ്ക്കണം.

ചില നേരങ്ങളില്‍ ചില മനുഷ്യര്‍

‘ഈശ്വരാ!!!!.’ അവരെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ‘ഞാന്‍ നിങ്ങളെ സ്നേഹിയ്ക്കുന്നു ‘എന്നു പറയാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല ഇതു വരെ. അറുപതോ അറുപത്തഞ്ചോ പ്രായമുള്ള ചുളുങ്ങിയ ആ ശരീരത്തിലേയ്ക്ക് നോക്കുമ്പോള്‍, ലോകത്തോട് മുഴുവന്‍ പക നിറഞ്ഞു കാഴ്ച മങ്ങുന്നു-ജീവിതത്തിന്റെ പല നേരങ്ങളില്‍, പല ഇടങ്ങളില്‍ കണ്ടുമുട്ടിയ മനുഷ്യരെക്കുറിച്ച് ശാലിനി പദ്മ എഴുതുന്നു